Η Φαντασία είναι ο Κινητήρας της Ερωτικής Ανάγνωσης

Η ερωτική ανάγνωση δεν είναι παθητική αποκωδικοποίηση. Είναι ενεργή προσομοίωση. Κάθε γραμμή ζητά από τον αναγνώστη να αποδώσει μια σκηνή: πρόσωπα, φωνή, ρυθμός, υφή, απόσταση, σιωπή, υπονοούμενα. Σε αντίθεση με τα σταθερά οπτικά μέσα, αυτές οι μεταβλητές δεν έχουν επιλεγεί εκ των προτέρων από έναν παραγωγό· συναρμολογούνται στο δικό γνωστικό και συναισθηματικό σύστημα του αναγνώστη. Γι' αυτό δύο άτομα μπορούν να διαβάσουν την ίδια παράγραφο και να βιώσουν δύο εντελώς διαφορετικές σκηνές. Το κείμενο παρέχει τη δομή, αλλά η φαντασία παρέχει την ανάλυση. Σε ερωτικά πλαίσια, αυτή η ανάλυση συχνά ευθυγραμμίζεται καλύτερα με τις προσωπικές προτιμήσεις. Η φαντασία επιτρέπει επίσης επιλεκτική έμφαση. Ένας αναγνώστης μπορεί να μείνει στη συναισθηματική ένταση και να παραλείψει μηχανικές λεπτομέρειες, ή το αντίστροφο. Μπορούν να δώσουν προτεραιότητα στην τρυφερότητα, την εξουσία, την αδεξιότητα, τη συμφιλίωση, το παιχνίδι, την υποταγή ή τον κίνδυνο. Τα συστήματα κειμένου AI κάνουν αυτόν τον έλεγχο αμφίδρομο. Οι χρήστες μπορούν να ζητήσουν επανεγγραφές, να αλλάξουν προοπτική, τόνο ή να μεταφέρουν συνέχεια στην επόμενη σκηνή. Επιλεγμένη έρευνα: - Green, M.C. & Brock, T.C. (2000). Narrative transportation. - Mar, R.A. & Oatley, K. (2008). The function of fiction. - Oatley, K. (2016). Fiction as simulation of social worlds.